Ganj E Hozour Programs

برنامه صوتی شماره ۶۵۱ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۶تاریخ اجرا: ۲۰ مارس ۲۰۱۷ ـ ۱ فروردینPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۰۸۹ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 185, Divan e Shamsتنت زین جهان است و دل زان جهانهوا یارِ این و خدا یارِ آندلِ تو غریب و غمِ او غریبنیند از زمین و نه از آسماناگر یارِ جانی و یارِ خردرسیدی به یار و بِبُردی تو جانوگر یارِ جسمی و یارِ هواتو با این دو ماندی درین خاکدانمگر ناگهان آن عنایت رسدکه ای من غلامِ چنان ناگهانکه یک جذبِ حق(۱) بِه ز صد کوشش استنشان‌ها چه باشد بَرِ بی‌نشان؟نشان چون کف و بی‌نشان بحر داننشان چون بیان، بی‌نشان چون عیانز خورشید یک جو چو ظاهر شودبروبد ز گردون رَهِ کهکشان(۲)خمش کن خمش کن که در خامشی استهزاران زبان و هزاران بیانمولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۳۶۳۰Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 3630بخش ۱۰۵ - روان شدنِ شه‌زادگان در مَمالِکِ پدر بعد از وداع کردنِ ایشان شاه را و اِعادَت کردنِ شاه، وقت وداع، وصیّت را عَزمِ ره کردند آن هر سه پسرسوی اَملاکِ(۳)

برنامه صوتی شماره ۶۵۰ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۱۳ مارس ۲۰۱۷ ـ ۲۴ اسفندPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۸۵ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 185, Divan e Shamsاز بس که ریخت جُرعه بر خاکِ ما ز بالاهر ذرّه خاکِ ما را آورد در عَلالا(۱)سینه شکاف گشته، دل عشق باف(۲) گشتهچون شیشه صاف گشته، از جام حق تعالی(۳)اشکوفه‌ها شکفته، وز چشمِ بد نهفتهغیرت مرا بگفته: می خور، دهان مَیالا(۴)ای جان چو رو نمودی جان و دلم ربودیچون مشتری تو بودی، قیمت گرفت کالاابرت نبات بارد، جورت حیات آرددُردِ(۵) تو خوش گوارد، تو دُرد را مپالا(۶)ای عشق با تُوَستم وز باده تو مستموز تو بلند و پستم وقتِ دَنا' تَدَلّی'*(۷)ماهت چگونه خوانم؟ مه رنجِ دِقّ(۸) داردسروت اگر بخوانم، آن راستست، اِلاّسرو اِحتِراق(۹) دارد، مه هم مُحاق(۱۰) داردجز اصلِ اصلِ جان‌ها اصلی ندارد اصلاخورشید را کُسوفی(۱۱)، مه را بُود خُسوفی(۱۲)گر تو خلیلِ وقتی، این هر دو را بگو لا**گویند: جمله یاران باطل شدند و مُردندباطل نگردد آن کاو بر حق کند تَوَلّا(۱۳)این خ

برنامه صوتی شماره ۶۴۹ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۶ مارس ۲۰۱۷ ـ ۱۷ اسفندPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۹۵۱ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 951, Divan e Shamsهر آن نوی که رسد سویِ تو قَدید(۱) شودچو آبِ پاک که در تن رود، پلید شودز شیرِ دیو مَزیدی(۲)، مَزیدِ تو هم از اوستکه بایزید از این شیردان(۳) یزید شودمَرید(۴)* خواند خداوند دیوِ وسوسه راکه هر که خورد دمِ(۵) او چو او مرید شودچو مشرقست و چو مغرب مثالِ این دو جهانبدین قریب(۶) شود مرد، زان بعید(۷) شودهر آن دلی که بشورید و قی(۸) شدش آن شیرز شورش(۹) و قیِ آن شیر بوسعید شودهر آنکه صَدر(۱۰) رها کرد و خاکِ این در شدهزار قفلِ گران را دلش کلید شودتُرُش تُرُش تو به خسرو مگو که: شیرین کو؟پدید آید، چون خواجه ناپدید شودچو غوره رَست ز خامیِّ خویش، شد شیرینچو ماهِ روزه به پایان رسید، عید شودخموش، آینه منما تو در ولایتِ زنگ(۱۱)نما به قیصرِ رومش که تا مُرید شودمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۵۱۰ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qaz

برنامه صوتی شماره ۶۴۸ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۲۷ فوریه ۲۰۱۷ ـ ۱۰ اسفندPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۵۱۰ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2510, Divan e Shamsمرا پرسید آن سلطان به نرمی و سخن خایی(۱)عجب، امسال ای عاشق بدان اِقبالگَه(۲) آیی؟برای آنکه واگوید(۳)، نمودم گوش کَرّانه(۴)که یعنی من گران گوشم، سخن را باز فرماییمگر کوری بُوَد کان دم نسازد خویشتن را کَرکه تا باشد که واگوید سخن آن کانِ زیباییشَهَم دریافت بازی را، بخندید و بگفت این رابدان کس گو که او باشد چو تو بی‌عقل و هِیهایی(۵)یکی حمله دگر چون کَر ببردم گوش و سَر پیششبگفتا: شید آوردی(۶) تو جز اِستیزه(۷) نفزاییچو دعویِّ(۸) کَری کردم، جواب و عُذر چون گویم؟همه درهام شد بسته بدان فرهنگ(۹) و بَدرایی(۱۰)به دربانش نظر کردم که یک نکته درافکن(۱۱) توبپرسیدش ز نام من، بگفتا: گیج و سودایینظر کردم دگر بارش که اندرکش به گفتارشکه شاگردِ درِ اویی، چو او عیّار سیمایی(۱۲)مرا چشمک زد آن دربان، که تو او را نمی‌دانی(۱۳)که حیلت گر(۱۴) ب

برنامه صوتی شماره ۶۴۷ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۲۰ فوریه ۲۰۱۷ ـ ۳ اسفندPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۰۲۰ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1020, Divan e Shamsای تو نگارِ خانگی، خانه درا از این سفرپسته لَعل(۱) برگشا تا نشود گران شِکَرساقیِ روح چون تویی، کشتیِ نوح چون توییتا که تُهیست ساغرم، خون چه پُرَست این جگرطعنه زند مرا ز کین، رو صَنَمی(۲) دگر گُزیندر دو جهان یکی بگو، کو صَنَمی؟ کجا دگر؟آن قلمی که نقش کرد، چونکه بدید نقشِ توگفت که: ‌های گم شدم، این مَلَکَست(۳) یا بشر؟جان و جهان چرا چنین عیب و ملامتم کنی؟در دلِ من درآ ببین هر نَفَسی یکی حَشَرعشق بگوید: الصَّلا(۴)، مایده(۵) دو صد بلاخشک لبی و چشمِ تر مایده بین ز خشک و ترچونکه چشیدی این دو را، جلوه شود بُتی تو راشهره یکی ستاره‌ای، بنده او دو صد قمرفاش بگو که شمسِ دین خاصِبَک(۶) و شَهِ یقیندر تبریز همچو دین اوست نهان و مُشتَهَر(۷)مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۴۱۷۶Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 4176بوکه(

برنامه صوتی شماره ۶۴۶ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۱۳ فوریه ۲۰۱۷ ـ ۲۶ بهمنPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۵۱۱ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2511, Divan e Shamsبه باغ و چشمه حیوان چرا این چشم نگشایی؟چرا بیگانه‌ای از ما، چو تو در اصل از مایی؟تو طوطی زاده‌ای جانم، مکن ناز و مَرَنجانَمز اصل آورده‌ای دانم تو قانونِ شِکَرخایی(۱)بیا در خانه خویش آ، مترس از عکسِ خود، پیش آبِهِل(۲) طَبعِ(۳) کَژاندیشی، که او یاوه‌ست(۴) و هرجایی(۵)بیا ای شاهِ یَغمایی(۶)، مرو هر جا، که ماراییاگر بر دیگران تلخی، به نزدِ ما چو حَلوایینباشد عیب در نوری کز او غافل بُوَد کورینباشد عیب حلوا را به طَعنِ(۷) شخصِ صَفرایی(۸)برآر از خاک جانی را، ببین جان آسمانی راکز آن گردان شد‌ست ای جان مه و این چرخِ خَضرایی(۹)قدم بر نردبانی نِه، دو چشم اندر عَیانی(۱۰) نِهبدن را در زیانی نِه، که تا جان را بیفزاییدرختی بین بسی با بَر(۱۱)، نه خُشکش بینی و نی تَربه سایه آن درخت اندر بِخُسپی(۱۲) و بیاسایییکی چشمه عجب بینی، که نزدیکش چو

برنامه  صوتی شماره ۶۴۵ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۶ فوریه ۲۰۱۷ ـ ۱۹ بهمنPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۳۰۸۱ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 3081, Divan e Shamsتو عاشقی؟ چه کسی؟ از کجا رسیدستی؟مرا چه می‌نگری کژ؟ به شب خریدستی؟چه ظلم کردم بر تو؟ که چون ستم زدگانکُله زدی به زمین بر، قَبا دریدستیتَظَلُّمی(۱) به سَلَف(۲) می‌کنی، مگر پیشینکه داغ و درد و غم عاشقان شنیدستیغلط، ز رنگ تو پیداست ز آل یعقوبیبدیده ای رخ یوسف، که کف بریدستیز تیر غمزه دلدار اگر نَخَست(۳) دلتچرا ز غُصّه و غم چون کمان خمیدستی؟ز آه و ناله تو بوی مُشک می‌آیدیقین تو آهوی نافی(۴)، سَمَن(۵) چریدستیتو هر چه هستی می‌باش، یک سخن بشنواگرچه میوه حکمت بسی بچیدستیحدیثِ جانِ تُوَست این و گفت من چو صداستاگر تو شیخ شیوخی، وگر مریدستیتو خویش درد گمان برده‌ای، و درمانیتو خویش قفل گمان برده‌ای، کلیدستیاگر ز وصف تو دزدم، تو شَحنه(۶) عقلیوگر تمام بگویم، ابا یزیدستی(۷)دریغ از تو که در آرزوی غیری توجمال خویش ندیدی، که بی‌ندیدستی(۸)ت

برنامه صوتی شماره ۶۴۴ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۳۰ ژانویه ۲۰۱۷ ـ ۱۲ بهمنPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۱۸۵ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2185, Divan e Shamsچو بگشادم نظر از شیوه توبشد کارم چو زر(۱) از شیوه توتویی خورشید و من چون میوه خامبه هر دم پخته‌تر از شیوه توچو زُهره(۲) می‌نوازم چنگِ عِشرت(۳)شب و روز ای قمر، از شیوه توبه هر دم صد هزار اجزای مردهشود چون جانور از شیوه توچرا ازرق قبایِ(۴) چرخ گردونچنین بندد کمر از شیوه تو؟چرا روی شَفَق(۵) سرخ است هر شامبه خونابه جگر از شیوه تو؟ز شیوه ماهت استاره همی ‌جَست(۶)گرفتم من بَصَر(۷) از شیوه توبه خوبی همچو تو خود این محال استچنان خوبی پسر از شیوه توز انبوهی نباشد جای سوزن(۸)ز عاشق، وین حَشَر(۹) از شیوه توعجب چون آمد اندر عالم عشقهزاران شور و شر از شیوه تواگر نه پرده آویزی به هر دمبِدَرَّد این بشر از شیوه تواگر غفلت نباشد، جمله عالمشود زیر و زبر از شیوه توچرایم؟ شمس تبریزی، چو شیدابه گِردِ بام و در از شیوه تومولوی، مثنوی، دفتر چهار

برنامه صوتی شماره ۶۴۲ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۱۶ ژانویه ۲۰۱۷ ـ ۲۸ دیPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۷۳۷ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 737, Divan e Shamsنام آنکس بر که مُرده از جمالش زنده شدگریه‌های جمله عالم در وصالش خنده شدیاد آنکس کن که چون خوبیِّ او رویی نمودحُسن‌های(۱) جمله عالم حُسن او را بنده شدجمله آب زندگانی زیر تختش می‌رودهر که خورد از آب جویش تا ابد پاینده شدیک شبی خورشید پایه تخت او را بوسه دادلاجَرَم(۲) بر چرخ گردون تا ابد تابنده شدزندگیِّ عاشقانش جمله در افکندگیست(۳)خاکِ طامِع(۴) بهر این در زیر پا افکنده شدآهوان را بوی مشک از طُرّه‌اش(۵) بر ناف زد                تا مشام شیرِ صیدِ مَرجها(۶) غُرّنده(۷) شدبال و پرِّ وَهمِ عاشق ز آتش دل چون بسوختهمچو خورشید و قمر بی‌بال و پر پرّنده شدای خنک جانی که لطف شمس تبریزی بیافتبرگذشت از نه فلک بر لامَکان(۸) باشَنده(۹) شدمولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۴۴۵۲Rumi( Molana Jalaleddin

برنامه صوتی شماره ۶۴۱ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۹ ژانویه ۲۰۱۷ ـ ۲۱ دیPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۹۶ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 96, Divan e Shamsلب را تو به هر بوسه و هر لوت(۱) میالاتا از لب دلدار شود مست و شِکَرخا(۲)تا از لب تو بوی لب غیر نیایدتا عشق مجرّد(۳) شود و صافی و یکتاآن لب که بود کون خری(۴) بوسه گه اوکی یابد آن لب، شِکرِ بوس مسیحا؟می‌دانکه حَدَث(۵) باشد جز نور قدیمیبر مَزبَله(۶) پر حَدَث آنگاه تماشا!آنگه که فنا شد حَدَث اندر دل پالیز(۷)رست از حَدَثی و شود او چاشنی افزاتا تو حَدَثی، لذّت تقدیس چه دانیرو از حَدَثی سوی تبارک و تعالی'زان دست مسیح آمد داروی جهانیکو دست نگه داشت ز هر کاسه سِکبا(۸)از نعمت فرعون چو موسی کف و لب شستدریای کَرَم داد مر او را ید بَیضا(۹)خواهی که ز معده و لب هر خام گریزیپرگوهر و روتلخ(۱۰) همی‌باش چو دریاهین چشم فروبند که آن چشم غیورستهین معده تهی دار که لوتیست مهیاسگ سیر شود، هیچ شکاری بنگیرد(۱۱)کز آتش جوعست(۱۲) تک و گام تقاضاکو دست

برنامه صوتی شماره ۶۴۰ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۲ ژانویه ۲۰۱۷ ـ ۱۴ دیPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۴۴۲ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 442, Divan e Shamsبر عاشقان فَریضه(۱) بود جست و جوی دوستبر روی و سر چو سیل دوان تا به جوی دوستخود اوست جمله طالب و ما همچو سایه‌هاای گفت و گوی ما همگی گفت و گوی دوستگاهی به جوی دوست چو آب روان خوشیمگاهی چو آب حبس شده در سبوی دوستگه چون حَویجِ(۲) دیگ بجوشیم و او به فکرکَفلیز(۳) می‌زند که چنین است خوی دوستبر گوش ما نهاده دهان او به دَمدَمه(۴)تا جان ما بگیرد یک باره بوی دوستچون جانِ جان وی آمد، از وی گزیر نیستمن در جهان ندیدم یک جان عدوی دوستبگدازدت(۵) ز ناز و چو مویت کند ضعیفندْهی به هر دو عالم یکتای موی دوستبا دوست ما نشسته که ای دوست دوست کو؟کو کو همی‌زنیم ز مستی به کوی دوستتصویرهای ناخوش و اندیشه رَکیک(۶)از طبع سست باشد و این نیست سوی دوستخاموش باش تا صفت خویش خود کندکو های های سرد تو کو های هوی دوستمولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ١٢٩٨Rumi( Molana Jal

برنامه شماره ۶۳۹ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۲۶ دسامبر ۲۰۱۶ ـ ۷ دیPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۴۹۱ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1491, Divan e Shamsخلقان همه نیکند، جز این تن که گُزیدیمکه از سَفَهش(۱) بس سر انگشت گَزیدیمگر هیچ گریزی، بگریز از هوس خویشزیرا همه رنج از هوس بیهُده دیدیموالله که مَفَرّی(۲) به جز از فَرِّ(۳) رُخش نیستکاندر خُضَر(۴) و گلشن او می نگریدیمهر روز که برخیزی، رو پاک بشوییآن سوی دو، ای دل که گه درد دویدیمآن سوی که در ساعت دشوار دل خلقآید که خدایا همه محتاج و مُریدیمهر دانه که چیدیم، هله دام بلا بودسوی تو پراشکسته و تن خسته پریدیممولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۴۸۸ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1488, Divan e Shamsای خواجه بفرما به که مانم؟ به که مانم؟من مرد غریبم، نه از این شهر جهانمگر دم نزنم تا حسد خلق نجنبددانم که نگویم، نتوانم که ندانمآن کَل(۵) کُلَهی یافت و کَلِ خویش نهان کردبا بنده به خشم است که دانای نهانمگر صلح کند داروی کَلّیش بسازیماز

برنامه صوتی شماره ۶۳۸ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۱۹ دسامبر ۲۰۱۶ ـ ۳۰ آذرPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Format مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۴۸۴ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1484, Divan e Shams بشکن قدحِ باده که امروز چنانیم کز توبه شکستن سرِ توبه شکنانیم گر باده فنا گشت، فنا باده ما بس ما نیک بَدانیم گر این رنگ ندانیم باده ز فنا دارد آن چیز که دارد گر باده بمانیم، از آن چیز نمانیم از چیزیِ(۱) خود بگذر ای چیز، به ناچیز کاین چیز نه پرده‌ست؟ نه ما پرده درانیم؟ با غمزه(۲) سرمستِ تو میریم و اسیریم با عشق جوان بختِ تو پیریم و جوانیم گفتی: چه دهی پند؟ و زین پند چه سود است؟ کان نقش که نقاش ازل کرد همانیم این پند من از نقش ازل هیچ جدا نیست زین نقش بدان نقش ازل فرق ندانیم گفتی که: جدا مانده‌ای از بر معشوق ما در بر معشوق ز اندُه(۳) در امانیم معشوق درختی است که ما از برِ اوییم از ما برِ او دور شود، هیچ نمانیم چون هیچ نمانیم، ز غم هیچ نپیچیم چون هیچ نمانیم، هم اینیم و هم آنیم شادی شود آن غم که خوریمش چو شِکَر خوش ای غم برِ ما آی که اکسیر(۴) غمانیم چو

برنامه صوتی شماره ۶۳۷ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۱۲ دسامبر ۲۰۱۶ ـ ۲۳ آذر   PDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۷۲۷

برنامه صوتی شماره ۶۳۶ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۵ دسامبر ۲۰۱۶ ـ ۱۶ آذر   PDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۸۶۸ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2868, Divan e Shams‎در دلت چیست عجب که چو شِکَر می‌خندی؟‎دوش شب با که بُدی که چو سَحَر می‌خندی؟‎ای بهاری که جهان از دم تو خندان است‎در سمن زار شکفتی، چو شجر می‌خندی‎آتشی از رخِ خود در بت و بتخانه زدی‎وندر آتش بنشستی و چو زر می‌خندی‎مست و خندان ز خرابات خدا می‌آیی‎بر شر و خیرِ جهان همچو شرر می‌خندی‎همچو گل نافِ تو بر خنده بُریدست خدا(۱)‎لیک امروز مها، نوعِ دگر می‌خندی‎باغ با جمله درختان ز خزان خشک شدند‎ز چه باغی تو که همچون گلِ ‌تر می‌خندی؟‎تو چو ماهی و عدو سویِ تو گر تیر کشد‎چو مه از چرخ، بر آن تیر و سپر می‌خندی‎بوی مشکی تو که بر خِنگِ(۲) هوا می‌تازی‎آفتابی تو که بر قرصِ قمر می‌خندی‎تو یقینی(۳) و عیان(۴)، بر ظن(۵) و تقلید بخند‎نظری جمله و بر نَقل و خبر می‌خندی‎در حضورِ ابدی شاهد و مشهود تویی‎بر ره و ره رو و بر کوچ و سفر می‌خندی‎از میان عدم و

برنامه شماره ۶۳۵ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۲۸ نوامبر ۲۰۱۶ ـ ۹ آذر   PDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۶۷۰ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1670, Divan e Shamsما به خرمنگاه جان بازآمدیمجانب شه همچو شهباز آمدیمسیر گشتیم از غریبی و فراقسوی اصل و سوی آغاز آمدیموارهیدیم از گدایی و نیازپای کوبان جانب ناز آمدیممولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۶۵Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 65گر بدیدی حسّ حیوان شاه راپس بدیدی گاو و خر الله رامولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۶۹Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 69نا مُصَوَّر یا مُصَوَّر پیش اوستکو همه مغزست و بیرون شد ز پوستمولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۷۳Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 73هم ببینی نقش و هم نقاش رافرش دولت را و هم فرّاش(۱) رامولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۷۹Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 79او جمیل(۲) است و مُحِبٌ لِلْجَمالکی جوان نو گزیند پ

برنامه صوتی شماره ۶۳۴ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۲۱ نوامبر ۲۰۱۶ ـ ۲ آذرPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان اشعار، غزل شماره ۱۱۴۱ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1141, Divan e Shamsز بامداد چه دشمن کشست دیدن یاربشارتیست ز عمر عزیز روی نگارز خواب برجهی و روی یار را بینیزهی سعادت و اقبال و دولت بیدارهمو گشاید کار و همو بگوید شُکرچنان بُوَد که گلی رُست بی‌قرینه خارچو دست بر تو نهد یار و گویدت برخیززهی قیامت و جَنّاتِ و تَحْتِهَا الْاَنْهَار(١)*بگو به موسیِ عِمران که شد همه دیدهکه نعره اَرِنِی(٢) خیزد از دم دیداربرای مَغْلَطه(٣) می‌دید و دیدنش می‌جستزهی مقام تجلی و آفتاب مدارز بامداد چو اَفیونِ(۴) فضل او خوردیمبرون شدیم ز عقل و برآمدیم ز کار(۵)ببین تو حال مرا و مرا ز حال مپرسچو عقل اندک داری برو، مگو بسیاربرو مگوی جنون را ز کوره مَعقولات(۶)که صد دریغ که دیوانه گشته‌ای یک بارمرا در این شب دولت ز جفت و طاق مپرسکه باده جفتِ دماغست و یار جفتِ کنارمرا مپرس عزیزا که چند می‌گردیکه هیچ نقطه نپرسد ز گردش پرگارغبار و گرد

برنامه صوتی شماره ۶۳۳ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۱۴ نوامبر ۲۰۱۶ ـ ۲۵ آبان   PDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۷۲۵ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2725, Divan e Shamsمندیش از آن بُت مسیحاییتا دل نشود سَقیم(۱) و سوداییلاحَوْل کن(۲) و ره سلامت گیرمندیش از آن جمال و زیباییفرصت ز کجا که تا کنی لاحَوْل؟!چون نیست ازو دمی شکیباییماهی ز کجا شکیبد(۳) از دریا؟!یا طوطی روح از شکرخایی(۴)؟!چون دین نشود مُشَوَّش(۵) و ایمانزان زلف مُشَوَّش چَلیپایی(۶)اَخگر(۷) شده دل در آتش رویشبگرفته عُقول(۸) باد پیمایی(۹)دل با دو جهان چراست بیگانه؟کز جا برمد صفات بیجایی(۱۰)ای تن تو و ترّه زار این عالمچون خو کردی که ژاژ می‌خایی(۱۱)ای عقل برو مَشاطگی(۱۲) می‌کنمی‌ناز بدین که عالم آراییبگرفته معلمی در این مکتببا حَفصی(۱۳) اگر چه کار افزایی(۱۴)ای بر لب بحر همچو بوتیمار(۱۵)دستور نه، تا لبی بیالاییاین‌ها همه رفت، ساقیا برخیزبا تشنه دلان(۱۶) نمای سقّاییمشرق چه کند چراغ افروزی؟!سلطان چه کند شهی

برنامه صوتی شماره ۶۳۲ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی۱۳۹۵ تاریخ اجرا: ۷ نوامبر ۲۰۱۶ ـ ۱۸ آبان   PDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهAll Poems, PDF Formatمولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۱۳۹ Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1139, Divan e Shamsمجوی شادی چون در غمست میل نگارکه در دو پنجه شیری تو ای عزیز، شکاراگر چه دلبَر(۱) ریزد گِلابه(۲) بر سر توقبول کن تو مر آن را به جای مُشک تَتار(۳)درون تو چو یکی دشمنی ست پنهانیبجز جفا نبود هیچ دفع آن سَگسار(۴)کسی که بر نمدی چوب زد، نه بر نمد استولی غرض همه تا آن برون شود ز غبارغبارهاست درون تو از حجاب منیهمی‌ برون نشود آن غبار از یک باربه هر جفا و به هر زخم، اندک اندک آنرود ز چهره دل گه به خواب و گه بیداراگر به خواب گریزی، به خواب دربینیجفای یار و سَقَط‌های(۵) آن نکوکردارتراش چوب نه بهر هلاکت چوب استبرای مصلحتی راست، در دل نجّاراز این سبب همه شرِّ طریقِ حق خیر استکه عاقبت بنماید صفاش آخرِ کارنگر به پوست که دبّاغ(۶) در پلیدی‌هاهمی‌بمالد آن را هزار بار، هزارکه تا برون رود از پوست علتِ پنهاناگر چه پوست نداند ز اندک و بسیار