Sterk Leiderschap

Teamleiderschap vraagt erom dat je tegendruk kunt verduren. En dat is soms niet makkelijk. Want we willen het graag goed doen, gewaardeerd worden en applaus krijgen. Wat heb je soms zelf te doen om sterk genoeg te worden om het gebrek hieraan te verdragen? 

Jouw invulling van begrippen hoeft niet hetzelfde te zijn als de interpretatie van je teamleden. Met elkaar uitspreken wat je onder bepaalde waarden verstaat en het formuleren van gedeelde normen daarover is essentieel. 

Veel gewoontes sluipen er in. Ook als ze niet effectief of niet helpend zijn. Door uit te zoomen, krijg je vaak nieuwe inzichten over kleine en grote misstanden die om een aanpak vragen. 

Officiële gesprekken zijn vaak toch een beetje spannend. Mensen weten niet helemaal wat ze te wachten staat en wat de consequenties zijn. Bovendien hoopt iedereen op positiviteit en ziet op tegen feedback. Dus wat te doen? 

Als je je doel niet bereikt, heb je daar meestal allerlei redenen voor. Die lijken plausibel, maar zijn simpelweg smoezen waardoor je niet behaald hebt wat je wel afgesproken had. Met smoezen blijf je slap en stagneert je groei. 

Wat doe jij om niet ingezogen te raken en je neutraliteit te verliezen? Ga je uit van je eigen perspectief of heb je een buddy en sparringpartners waardoor je meerder perspectieven blijft zien. 

Ongewenst gedrag in een team gaat niet vanzelf over. Het vraagt om een bewuste keuze om daarop te sturen, in te grijpen, verwachtingen helder te maken en het proces aan te gaan. Een moedig, maar ook noodzakelijk doel. 

Doelen behalen vraagt een duidelijke keuze in houding en gedrag. Jezelf een verhaal vertellen waarin je je niet laten leiden door impulsen of de situatie maar bewust kiest hoe je wilt komen opdagen en welk verhaal je daarin aan jezelf vertelt en uitdraagt. 

Blijf je redeneren vanuit jouw perspectief of ben je bereid om minimaal 2% van de ander, van een andere waarheid, van nieuwe inzichten aan te nemen als nieuwe of gemeenschappelijke informatie en daarvan te leren.

We zijn vaak minder zichtbaar dan we denken.  En dan nodig is. En dan gewenst is. We spelen verstoppertje over onszelf, onze eigen struggles, onze aanwezigheid en kunnen zoveel vaker 'buut vrij' roepen dan van onze teamleden verlangen dat ze ons zoeken. 

Wie moet je zijn om de stap te maken van vakman naar leider? Heb je daarvoor de kennis, de vaardigheden en de houding om niet meer te doe het zelven, maar werkelijk een team aan te sturen? 

Soms lijken problemen zo groot dat het als een sneeuwdeken over je heenvalt. Maar als je verder kijkt, blijkt er veel meer groei en groen zichtaar te zijn dan je denkt. In veranderingen is het essentieel om die te blijven zien en je team en jezelf ook te complimenteren en te belonen voor deze successen. 

De tijd vliegt, dus gebruik nu je lege agenda om bewuste goede keuzes te maken. Wacht niet tot de waan van de dag jouw leven overneemt, maar plan de tijd die jouw eigen vakmanschap vraagt. Daar wordt iedereen beter van! 

Soms lijkt het zo makkelijk om bijvoorbeeld een externe coach in te huren de iets aan jouw teamproblemen doet. Voor mij is het dan altijd belangrijk om scherp te achterhalen of dat werkelijk de juiste oplossing is of vooral een sluier optrekt om het echte probleem te omzeilen. 

Als teamleider ben je soms ontzettend klaar met een medewerker en weet je niet meer hoe je diegene nog kan begeleiden en sturen. Ik zie vaak dat die medewerker inderdaad wel iets te doen heeft….. maar de leidinggevende ook. 

We staan als leidinggevende altijd aan en voelen ons enorm verantwoordelijk om zowel de organisatie als je medewerker te helpen en te ondersteunen. Daarmee schieten we ook te vaak en te snel in een onnodige reddersrol. 

Soms verlies je in je communicatie de meest effectieve positie en reageer je vooral belerend, aanvallend, weerbarstig of onmachtig. Elk contact vraagt steeds opnieuw om bewust te kiezen voor een volwassen positie - en de ander daar ook steeds toe uit te nodigen. 

Ondertitel jij wat je doet, wat je wilt en welke keuzes je maakt? Of hou je dat voor je waardoor het ook steeds lastiger wordt om aan te spreken? Uitspreken is kleur bekennen zodat het ook zichtbaar wordt waar aanspreken over zal gaan. 

'Ze' nemen onvoldoende eigenaarschap en hoe zit dat bij jou?  Neem jij wel voldoende eigenaarschap? Ben je zowel het goede voorbeeld als de goede facilitator waardoor het ook een haalbare eis wordt? 

Je staat in de etalage, dus ze praten over je. Soms positief en soms negatief. Dat vraagt enerzijds om weerbaarheid zodat het je niet omver duwt, en ook om openstaan voor de informatie die deze roddels je geven.